Indonesisch erfgoed

Weet u wat krontjong- en gamelanmuziek is? We gaan u dit hier vertellen.

Krontjong

Krontjongmuziek is afgeleid van het kleine vijf-snarige Indonesische muziekinstrument ’krontjong’ een soort ukelele, dat het geluid chrong-chrong-chrong maakt. Bij het tegelijkertijd bespelen van twee van deze instrumenten ontstaat een kron en chong geluid. Waarom moeilijk maken als ’t makkelijk kan? Deze muziek wordt voornamelijk gespeeld met één of twee krontjongs, een gitaar en een tamboerijn, aangevuld met viool en fluit (vaak ook met cello, banjo en contrabas). In het begin van de twintigste eeuw bereikte krontjongmuziek in Indië een hoogtepunt.

Gamelan

Gamelan is de naam voor zowel de muzikale instrumenten als de muzikanten. De naam is afgeleid van ‘gamel’, een oud Javaans woord voor ‘slaan’ of ‘kloppen’, want de gamelan instrumenten zijn percussie- instrumenten.
De gamelanmuziek komt voort uit de traditionele Javaanse, Soendanese of Balinese muziekstijl van slaginstrumenten, zoals gongs, inlandse xylofoon-achtige klankstaven (angkloeng) en trommels, aangevuld met de bamboe fluit (soeling), zang en strijkinstrumenten. Er is een wezenlijk verschil tussen de Javaanse en Balinese gamelan muziek. De Balinese vorm heeft schelle tonen en een levendig ritme met een hoog tempo, terwijl de Javaanse een langzaam tempo kent. Gamelan wordt gespeeld door orkesten van allerlei grootte.

Ergo:

Het verschil tussen krontjong en gamelan is dat krontjongmuziek uit Portugal en Spanje is overgewaaid en zoals eerder gezegd voornamelijk gespeeld wordt met een gitaar, een tamboerijn, aangevuld met viool en fluit en eventueel met cello, banjo en contrabas. Terwijl gamelanmuziek, inheemse traditionele muziek, gebruik maakt van oosterse toonladders en vooral te maken heeft met de traditionele Javaanse muziekstijl van ‘slaan’ of ‘kloppen’ van slaginstrumenten, aangevuld met rebab, zang en fluit.

UNESCO

Medio december 2021 werd gamelan door UNESCO als officieel immaterieel cultureel erfgoed verklaard. Een typisch Indonesische traditie dat nu erkend is, samen met het Wajang poppenspel en batik maken, die reeds op de UNESCO lijst stonden. Met deze erkenning is tegelijkertijd de verplichting, dat de traditie behouden, gekoesterd en van generatie op generatie doorgegeven zal worden.